Arjen de Wit

Verhalen

Straks

dat je huissleutel weer eens kwijt is

die zat toch in je jas?

dat je favoriete poesenmok kapot valt

die ene die je gekocht had toen je zo alleen was

dat die leuke bloes

er nu echt niet meer uitziet

dat je de knuffel van je zoontje laat liggen

in de trein

fuck

dat was nou zíjn favoriet

dat je de letters van de namen

van de stations

op het bord

op het perron

op het station niet meer kunt lezen

dat je bij de tandarts staat

keurig op tijd

terwijl je eigenlijk bij de fysio had moeten wezen

dat een roze bodywarmer jou zo lekker zit

of geel

of babyblauw

in ieder geval: een bodywarmer

dat je geen huis hebt gekocht

op het moment dat je het nog betalen kon

en je nu een ton overwaarde had kunnen hebben

een ton!

dat je niet meer weet of je nou kinderen had

en hoeveel

dat vreemde vrouwen in witte schorten je om zeven uur komen wekken

voor weer een dag teveel

dat je vader gaat, je moeder en je broer

en dat je dat allemaal overleeft

dat je bij me blijft

terwijl ‘ik hou van jou’ geen betekenis meer heeft

 

Advertenties

Portishead

Dit nummer duurt precies een sigaret.

 

De grens

We lopen tussen Montenegro en Albanië, hoewel het op 2000 meter moeilijk is om belang te hechten aan de fictie van landsgrenzen. De uitzichten zijn weidser dan in de Alpen, de herfstkleuren zijn feller dan die van Maine. Als de zon schijnt geven de bomen licht.

 

montenegro.jpg

Zwervers (2)

We vermijden de tol en rijden door plaatsen met namen zonder klinkers. In Hrv wordt aan de weg gewerkt.

 

Geluk (2)

“Misschien”, zegt ze, “is dit wel het maximaal haalbare.”

 

Zwervers

We blijven voor altijd in dit park, met een gitaar en een boek, of tenminste zo lang we daar zin in hebben. Langzaam veranderen de wolken van vorm.

 

Kopenhagen

Ze kijkt me aan. “Ik zou helemaal gek worden van al die degelijkheid.”

 

Dertig

“Het liefst zou ik weer de hele dag TMF kijken”, zegt ze.

 

Samen

“Volgens mij”, zegt ze terwijl ze een doos op de grond laat ploffen, “was dit het”.

Hij kijkt om zich heen. Zijn hele huis – herstel: HUN hele huis – staat vol met haar spullen. Na twee jaar verkering werd het toch maar eens tijd, vonden ze.

Hij haalt een hand door zijn haar. “Soms vraag ik me af of ik wel ben gemaakt voor samenwonen.”

 

Amerikaanse droom (11)

“Wordt er in Amsterdam nog een beetje…”, vroeg hij, en hij inhaleerde nadrukkelijk door zijn neus, “…gefeest?”