Torqeedo in de nacht

door arjendewit

“Nog 3%”, zegt Tom, met een blik op de elektrische buitenboordmotor. “We zijn er bijna.” Het is windstil, het is ver na middernacht en de straatlantaarns spiegelen in het donkere water. Met een ruime boog draaien we het Jacob van Lennepkanaal in. Ik merk nu pas dat ik doorweekt ben. De miezer stopt nooit. Mijn handschoenen, mijn sokken, mijn tas: alles is nat.

Dan slaat de motor af.

We roeien verder, met alleen het geluid van de peddels die door het zwarte water ploegen. Een stel ganzen schrikt wakker als we voorbij glijden. We zijn er bijna, twee jongens in de enige boot op het water. Nog twee bruggen. We zijn er bijna, nat en verkleumd en dolgelukkig.

 

Advertenties